Euskaltzaindia. OEH. Orotariko Euskal Hiztegia
goiburua
sense-1
arruda (SP, Urt);
erruda (V-gip, G, R; Lcc);
arroda (Lcq, A);
errua;
errura;
ruta;
rua;
ruda
Ref.:
A;
Iz ArOñ.
Ruda.
"Ruda hierba, errudea"
Lcc.
"Rue, herbe"
SP.
"Amicitia rutae est cum ficu, arrudak eta fikoak badute bata bertzearen [...] iduri"
Urt II 40.
"(Ruta graveolens), cast. ruda, bisana, besana; vasc. bortusaia, (L) arroda"
Lcq 64.
Detxematzen dituzue menthá eta rutá, eta baratze belhar guzia.
Lç Lc 11, 42 (He arroda belhar, TB rua, Oteiza, Brunet ruda, Dv errua, IBk erruda; Ol, Leon bortusai, Or eza-millo, Ker boskoitz).
Hartarakotz har zazue arruta eta kamarmilla.
Mong 587.
Porrua, arruta, kapiua, salboina, [...], elgarrekin hurian hirakiturik, irazi eta hur hartarik idiari edo behiari edatera emaitia.
Ib. 588.
Egizü lehenik salda bat / malbaz, gimaubaz / merkürialaz, parietara, / hisopa eta arrüda [...] / eta mühüilü aziz.
StJul 50v.
Arronan SanJuanen sortak belar auek izaten ditu: errura (usain andiduna), asentzioa, apioa [...].
(G-azp).
A EY I 303.
Errudia ta aapixua ziran etsaia botatzeko indarra zeukaten belarrak.
And AUzta 67.