Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=inor ere sarrera bakarrean aurkitu da.

inor

1 izord. (-r- bakunarekin). (Baiezko ez diren testuinguruetan). Pertsonaren bat, norbait; ezein pertsona. Ik. nehor. Ez da inor, dakidanez, bikoiztasun horretaz artegatzen (Ik. inor ere). Ez duzu inor hilko. Inor ez banaiz ere. Inor etortzen bada. Inor mindu gabe. Eta Urlia jaunak inor astindu badu, ni astindu nau. Euskaltzalea zen Mogel, inor izan bada. Irakurlea da nagusi, inor izatekotan. Haren idazlanek umekeria antza badute; ez dira inoren barrena inarrosteko gai. Inori ezer kendu gabe. Eta makurrik ez al dio inork aurkitu? Ba ote da inor besterik etxean?

2 izord. (Baiezko testuinguruetan). Norbait; beste norbait. Izen jatorrak, ez inork asmatuak edo antolatuak. Inoren hutsak ikusteko begi erneak ditugu: besteren hutsak ikusteko. Hizkuntza bat, gurea nahiz inorena, ez da gizarteko mintzabidea eta adierazpidea besterik. Geure umeei emateko beste ogi ez dugu, eta inorenari eman beharko ote diogu? || (Erkaketetan). Euskaldunok, noski, inor baino hobeak eta trebeagoak gara edozein aldetatik. Eta hori bai dagoela emakumearen eskuan, beste inorenean baino gehiago.

inor ere (Ezezko esaldietan). Inor ez. Zergatik inork ere ez zekiela.

inor (ere) ez (Erantzunetan, aditza ezabaturik). —Inor etorri da? —Ez, inor ere ez. —Nor etorriko da? —Inor ez.

inor gutxi Gure lurraldea inor gutxik bezala ikusi du Barojak: pertsona gutxik, ia inork ez bezala. Inor gutxik irakurri dituen paperetan. Hamabi haurren aita naiz ni eta, semeak hamar baditu; lan egiteko inor gutxi eta mahaian ezin kabitu.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper