Euskaltzaindiaren Hiztegia

Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=irakin sarrera bakarrean aurkitu da.

irakin, irakin, irakiten

1 du ad. (nor osagarririk gabe). Isurkari bat, beroaren eraginez bere barnean sortzen eta azalean lehertzen diren lurrun burbuilez, inarrosia gertatu. Urak dirakienean. Ura irakiten ari zen. Urak irakin duenean gatza ezartzen zaio. || Irakiten dagoen eltzea (Ik. irakitan). Gizon haserretua dirakien eltzea bezala da.

2 du ad. (nor osagarririk gabe). Irud. Odolak irakiten dit. Hori ikusten dudanean barru guztia irakiten jartzen zait. Bor-bor dirakien euskalkien arteko gerra. Odolak su gabe diraki.

3 du ad. (nor osagarririk gabe). Muztioaz eta kidekoez mintzatuz, hartzitu. Muztioak dirakienean. Upelean irakiten duen ardo egin berriaren antzera.

4 (Era burutua izenondo gisa). Ur irakina: irakin duen ura edo, batez ere, dirakien ura. Ez du goiti joan behar esne irakinak. Olio irakinetan edo berun urtuan sartzen zituen. Itsaso irakinean. Hark ere ez zekien ene grina irakinen berri.

5 (Era burutua izen gisa). Ik. irakite; irakinaldi. Barruko haserrearen suak eta irakinak. Entzun uste du muztioaren irakina upelean.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper