Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=ostatu sarrera bakarrean aurkitu da.

ostatu

1 iz. Diru truke jan eta lo egiten den etxea. Zaragozako ostatu batean igaro zuen gaua. Ostatu batean gela bat hartu. Ostatu batera joan beharko diat jatera. Ostatuko etxekoandrea. Ostatuko nagusia. Ostatuko neskarekin hizketan. Gipuzkoako ostatu garbi txukunak. Ostatu eske gabiltza, ez arren ukatu. Ostatua ordaindu gabe ihes egin zuelako. Ostatu jabea. || Ikazkinaren etxea izan zen San Frantziskoren ostatua. || Gaurko ostatu, gure etxean baduzu. Ez da hemen zuentzat ostaturik.

2 iz. Ipar. eta Naf. Taberna. Ostatuz ostatu horditzen. Bezperak erratearekin, elizak hutsik eta ostatuak jendez beterik.

ostatu eman Ik. ostatatu 2. Seigarren miserikordiazko obra, bidezkoari ostatu ematea. || Haren etxean emango digute gaur gaueko ostatua.

ostatu hartu 1 Ik. ostatatu 1. Ilki zen hiritik kanpora Betaniara eta ostatu hartu zuen han.

2 Irud. Jainko handiak ene baitan hartu du ostatu. Jainkoak begira zaitzala usantza gaiztoak zure baitan ostatu hartzetik.

ostatuz egon Ik. ostatatu 1. Jendetza handia bildu zen apostolua ostatuz zegoen etxera.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper