Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=damutu sarrera bakarrean aurkitu da.

damutu, damu/damutu, damutzen

1 da/zaio ad. Damu izan. Ik. garbaitu. Damutu zitzaidan eman nizkion atsekabeez. Bost aldiz damutu zait etxean sartua (edo sartzea). Ez zitzaion sekula damutu harekin ezkonduaz. Ez zaigu damutuko, ontzen bagara. Gauza gutxi ikasirik gelditu nintzen, baina ez zait behin ere damutu. Bere bekatuaz ongi damuturik ote dagoen. Laster aski damutu nintzen neure itsumenaz. Eseri izanaz damutu naiz. Maitasun-damuz damu bedi. Berandutzen zaionari ematen agindua, dago aginduaz damutua eta garbatua (esr. zah.).

2 (Era burutua izenondo gisa). Bihotz damutu eta apaldua. Lapur damutua.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper