Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=puntual sarrera bakarrean aurkitu da.

puntual

1 adj. Toki batera garaiz edo hitzartutako orduan iristen dena. Neure burua madarikatu nuen puntualegia izateagatik.

2 adj. Jakina, zehatza, puntu edo egoera jakin eta berezi bati dagokiona; behin edo noizean behin bakarrik gertatu edo gertatzen dena. Harreman eta ekimen horiek puntualak izan dira, jarraipenik gabeak.

Oharra: azken eguneraketa 2021-01-14

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper