palasta
1.
(V-gip, B),
palast (V, G, AN-gip, L, B),
palaxt
Ref.:
VocB
;
A (
palast, palasta
);
Iz ArOñ;
Izeta BHizt2
.
"Chapaleteo, caída del agua de una vasija llena"
A.
"Onomat. de un líquido que se mueve en una vasija, produciendo un cierto ruido"
Ib..
"
Palásta, palástia, (el) vaivén de agua en un recipiente"
Iz ArOñ.
v. talasta.
Antxoren sataia, ala, palasta aundia antzo.
"Como una ola"
.
Or Eus 34.
Palaxt ariñez ondar gañera / leunki dator.
EA "Itxasoa" (ap. DRA
).
Geienaz ere noizik-bein palaxt / otxanez ari [itxasoa]
.
EA OlBe 74.
Eta neurria bete ta gero, palasta bat esne ixuriko zuan neskatxaren ontzian.
NEtx LBB 43.
2.
"
Palasta, une quantité, un nombre assez considérable. [...] forme dim. palaxta
"
H (s.v. pulusta
).
PALASTA EGIN.
"
Palast egin (V, G, B), chapotear, caerse un líquido en una vasija casi llena"
A.
(Fig.).
Baiña alaba bakarra izan eta bera urrutira joandakoan [...], gurasoaren biotzak palast egiten du.
Zendoia 75.
PALASTAN.
"Chapoteando. Aur oiek uren palastan
"
Izeta BHizt2.