daunatu. Séptimo de los hijos (todos ellos varones) de una familia, al que se le atribuyen poderes curativos.
(v. AEF 1931, 58).v. salutadore. Izurako Daunatuak bazuen lan, zonbait egunez, Lohilakaten makilak hautsi hexurren xuxentzen. BarbSup 146.
Hezur xuxentzen bazakien, geroztikako edo-zein Daunatuk baino hobeki. Ib. 171.
Gure zaharrek izen hori [salutadore] emaiten zioten "jainko ttipi", "donatu" edo basa-medikueri. Herr 16-5-1963, 1.
Orotariko Euskal Hiztegia
Azkue Biblioteka eta Artxiboa
ORDUTEGIA 9:00 - 14:00
Azkue Biblioteka eta Artxiboa Euskaltzaindiaren zerbitzura dago. Horrez gainera, zabalik dago ikertzaile ororentzat, eta bere ahalbideen neurrian euskal kultura gaien ikerkuntza eta hedapena sustatzen eta laguntzen saiatzen da.