donabera
1.
(G-to, B ap. A
; SP, Lar, Hb, Dv, H),
tonabera (SP) .
(Pl.).
"
Donaberak edo tonaberak, les ténèbres, office de la Semaine Sainte"
SP.
"Tinieblas de Semana Santa"
Lar.
"Oficio de maitines por Semana Santa"
A.
Elizara berekin joateko, tinieblak edo donaberak zirala-ta.
AZavala Auspoa
54, 138.
Aste Sainduaren Donaberetan yotzen den tresna, karraka deitzen da.
Izeta BHizt (s.v. karraka
).
2.
(
Lar, VocCB, Dv, H (que cita a Cb)).
"Lamentación"
Lar (que parece ser la fuente, directa o indirecta, de todos los demás).
Beti enzuten egon bear du deabru ta kondenatu guzien donaberak, adiak, negarrak.
Cb Eg I 227.
Baiña iñoiz bapo epelduta, sorora irixten giñanerako. Orduan izaten ziran donaerak, aitonak esaten zekian bezela; eta ziplatekoren bat ere kontu izan, askotan merezia gaiñera.
AZink 32.