Euskaltzaindiaren Hiztegia

Euskaltzaindiaren Hiztegia

0

u

iz. Alfabetoko letra (u, U).

uagadugutar

1 adj. Uagadugukoa, Uagaduguri dagokiona.

2 iz. Uagaduguko herritarra.

ubarroi

iz. Itsas hegian bizi den hegaztia, lumadi ilunekoa, ahatea baino handiagoa eta murgilean ongi egiten duena (Phalacrocorax sp.).

ubarrundiar

1 adj. Ubarrundiakoa, Ubarrundiari dagokiona.

2 iz. Ubarrundiako herritarra.

ubazter

iz. g.er. Ur-bazterra, itsasbazterra.

ubel

1 adj. Larruazalak, kolpe baten edo hotz handiaren ondorioz, hartzen duen kolorekoa. Ik. uspel; more. Isilik, ezpain ubelak. Birika, arrosa-kolore; ubel, gibela. Lurrean laino ubelak eta itzal beltzak ibarretatik geldi igotzen dira. Lore gorri zena ubel bihurtzen da. Belarriak dauzkat ubel-ubelak; sudurra, berriz, belztua.

2 iz. Larruazalean kolpe baten edo hotzaren ondorioz gertatzen den orban ubela. Ik. ubeldu2; ubeldura; ubelune; ubeluri; beltzune 2. Nire eskuek egindako ubelak. Ubelez eta kolpe txarrez josirik zaude.

3 iz. Kolore ubela.

ubeldu1, ubel/ubeldu, ubeltzen

da/du ad. Kolore ubela hartu, bereziki larruazalaren zati batek. Ik. uspeldu. Zurbildu zaio gandorra; ubeldu gero; azkenik belztu. Hanka zeharo minberatua, ubeldua eta handitua daukat. Esku-aurpegiak hotzez hanpatuak eta ubelduak. Zerua ubeldu zen ekaitzaren kariaz.

ubeldu2

iz. Ubela (larruazalekoa); orban ubela. Burutik oinetaraino zauri bat eginik, guztia ubeldu eta odolez betea. Ubeldu handiak aurpegian zituela.

ubeldura

iz. Ubela, ubeldua. Gorputza ubelduraz betea.

ubeltasun

iz. Ubela denaren nolakotasuna; ubel dagoenaren egoera. Eriaren begitarteko ubeltasuna.

ubelune

iz. Ubeldua; gune ubela.

ubeluri

iz. Ipar. Ubeldua.

ubeluritu, ubeluri/ubeluritu, ubeluritzen

da/du ad. Ipar. Ubeldu.

ubera1

iz. Itsasontzi batek uretan uzten duen arrastoa. Ik. lorratz. Itsasoan ubera utziz doan belaontzia.

ubera2

iz. Itsasbehera.

ubide

1 iz. Ura eramateko gizakiak egindako bidea. Ik. kanal. Tuteran bi ubide hasten dira, Deustiakoa eta Aragoikoa. Ubide eta ibai-bazter guztietan gainez egingo du urak.

2 iz. Itsasarte artifiziala. Panamako ubidea.

ubidear

1 adj. Ubidekoa, Ubideri dagokiona. Ik. ubideztar.

2 iz. Ubideko herritarra.

ubideztar

1 adj. Ubidekoa, Ubideri dagokiona. Ik. ubidear.

2 iz. Ubideko herritarra.

uda

iz. Lau urtaroetan beroena, udaberriaren ondotik datorrena eta Lurraren iparraldean ekainaren 21etik irailaren 21era hedatzen dena. Udako bero handietan. Udako egun luzeak. Pikondoari kimua berritzen eta hostoa zabaltzen zaionean, badakizue uda hurbil dela. Biarritzen iragan zuen 1859ko uda. Inguruko herri batera, uda igarotzera. Udaren erdian. Uda erdiko hodei trumoitsu baten eraso laburra. Udako oporraldiak. Udako jantzi arinak. Uda ala negu, gau eta egun. Ingalaterran, uda eta negu, beti kanpoan daude ardiak. Uda aldera lurra liliz estaltzean (Ik. udalde).

uda min Uda bete-betea, udako une gorena. Uda minean, eguzkiak azkar berotzen zuelarik, oroz gainetik gustatzen zitzaidan zuhaitz haren itzalean etzanda egotea. Uda mineko ilbete zuri-zuria, biribila. Uda mina da, baina haizea hotz eta mehe da.

udaberri

1 iz. Lau urtaroetatik lehena, Lurraren iparraldean martxoaren 21etik ekainaren 21era hedatzen dena eta lurralde epeletan landareak hostatzen eta loratzen direna. Ik. udalehen. Guretzat udazkena denean, Argentina aldean udaberria esnatzen da. Udaberriak janzten ditu hostoekin oihanak. Udaberriko loreak. Joan den udaberrian. Udaberriko arratsalde eder batean. Ilunabarrak, udazkenak, zirrara ezti-mingotsa zabaltzen digute bihotzean, egunsentiak eta udaberriak ez bezala. Udaberrian edozein da lore.

2 iz. Irud. Igaro zen neke horien negu gogorra eta etorri da atsegin-kontentuen betiko udaberria. Gizonaren udaberria. Bizitzako udaberrian.

udaberriro

adb. Udaberri guztietan, udaberri oroz. Udaberriro itzultzen zen bere familiaren baserrira.

udaburu

1 iz. Udaren hasiera, udako solstizioa. Orduz geroztik, erraten dute udaburuko gauerdian Eztaintzia ingurutik pasatzen denak entzun egiten dituela ardiak marraka, txakurrak zaunkaka eta artzainak deika.

2 iz. Udaren bukaera.

udagoien

iz. Bizk. Udazkena. Ik. larrazken. Udagoieneko arratsalde epel batean.

udal

1 iz. Estatuaren administrazio maila behereena; udalerri bat administratzen duen erakundea. Ik. udaletxe. Bergarako Udala. Udala ikastolaren jabe egiten bada. Aldundi eta udalei dirua eskatzeko. Udalaren erabakiak.

2 iz. (Hitz elkartuetan, lehen osagai gisa). Orduan udal liburutegira abiatu nintzen ziztu bizian. Udal langileen janzki urdinak. Udal ordezkariak. Batzordea alderdi bakoitzak azken udal hauteskundeetan lortutako emaitzen arabera osatzen da.

3 iz. Udalerria. Euskal Herriko udalen izendegia. Udal izenen ofizialtasuna.

udal barruti, udal-barruti Udal bat zatitzen den barrutietako bakoitza. Parisko 3. udal barrutiko alkatea. Ordutik aurrera, New Yorkeko maratoiaren ibilbideak hiriko bost udal barrutiak zeharkatuko zituen: Staten Island, Brooklyn, Queens, Bronx eta Manhattan.

udalbatza

iz. Udalerri bat administratzen duten pertsonen multzoa, alkateak eta zinegotziek osatua. Udalbatzak, osoko bilkuran, zorra barkatzeko erabakia hartu du. Altsasuko udalbatzak aho batez gaitzetsi ditu erasoak. Ikurrinari agurra egiteko, udalbatzako lau kide bakarrik elkartu ziren.

udalbatzar

iz. Alkateak eta zinegotziek egiten duten batzarra. Udalbatzar istilutsua izan zuten duela ia bi aste.

udalburu

iz. Udalbatzaren burua, alkatea. Izaera bikoitzaren arabera, alkatea, udalburu izateaz gain, estatuaren ordezkari ere izango da. Yolanda Barcina Iruñeko udalburua.

udalde

iz. Uda aldea. Udaldeko gau epeletan.

udaldi

iz. Uda denbora, udako egunen multzoa. Aurrera zihoan udaldia. Zarautzen, udaldian hara joaten ziren handikien babesean.

udalehen

iz. Bizk. Udaberria.

udaleku

1 iz. Udaldia igarotzeko lekua.

2 iz. (Singularrean nahiz pluralean). Haur talde batek bere begiraleekin, jolasean-eta, udaldiko egun batzuk igarotzeko lekua. Udalekuetan egon berria naiz, eta han oso gaizki jaten genuen. Haurrak hamabost egunerako udalekura eramango zituen autobusa iritsi zen. Udan, bertso-udalekuak antolatzen dira Aubixan.

udalerri

iz. Udalak administratzen duen barrutia. Eudel, EAEko Udalerrien Elkartea. Ziortza-Bolibar udalerri independentea dela erabaki zuten Bizkaiko Batzar Nagusiek.

udaletxe

iz. Udal administrazioaren zerbitzuak eta bulegoak dauden eraikina. Ik. herriko etxe. Udaletxera joan. Horrek jendetza erakarri zuen Iruñeko udaletxeko plazara txupinazoaren unean. Udaletxeko harmailetan. Udaletxeko batzar aretoan.

udalkide

iz. Udalbatzako kidea. Igandeko mezan udalkide guztiak bildu ziren. Eibarren, ohituraz, irailaren 29an izendatzen ziren udalkideak.

udaltzain

iz. Herri edo hiriko bizitza zaintzeko eta udal aginduak betearazteko zeregina duen enplegatua. Ik. herrizain. Udaltzainek erasotzailea atxilotu eta berehala utzi zuten aske. Uda honetan, 90 udaltzain gehiago izango dira Donostiako kaleetan.

udaltzainburu

iz. Udaltzainen buruzagia. Udaltzainburuaren dimisioa eskatu zuten ehunka lagunek atzo.

udaltzaingo

iz. Herri edo hiri bateko udaltzainen multzoa; udaltzainek betetzen duten herri zerbitzua. Donostiako Udaltzaingora deitu zuten erasoaren berri emateko.

udara

iz. Gip. Uda. Mendian zaintzen zituen ardiak udaran.

udare

1 iz. Udareondoaren fruitua, biribil antza baina txorten aldean zerbait luzatzen dena, mami sendoa eta urtsua duena. Ik. madari; txermen. Udare umoak. San Joan udareak.

2 iz. Udareondoa.

udare arbola, udare-arbola Udareondoa.

udareondo

iz. Arrosaren familiako zuhaitza, ez oso handia, lore zuriak dituena eta fruitutzat udareak ematen dituena (Pyrus communis). Ik. madariondo. Gure mahastiaren mugatik hurbil, udareondo bat zegoen udarez betea. Udareondoak txertatu.

udaretze

iz. Ipar. g.er. Udareondoa.

udaro

adb. Uda guztietan, uda oroz. Etxea genuen Hondarribian, eta udaro joaten ginen.

udate

iz. Udaldia.

udatiar

iz. Udako oporraldia igarotzera toki jakin batera doan pertsona. Udatiarrak joaten hasi dira.

udazken

1 iz. Udaren ondoko urtaroa, Lurraren iparraldean irailaren 21etik abenduaren 21era hedatzen dena. Ik. larrazken; udagoien. Guretzat udazkena denean, Argentina aldean udaberria esnatzen da. Udazken arratsalde batez. Datorren udazkenean. Udazkenean hostoak bezala. Jondoni Mikelen jaieguna udazkeneko behera beharraren aitzindari izan ohi da.

2 iz. Irud. Bizitzaren udazkena da. Gizonaren udazkena.

udazkenero

adb. Udazken guztietan, udazken oroz. Udazkenero kontzertuak antolatzen zituen udalaren laguntzarekin.

udmurtera

iz. Errusiako Udmurtia Errepublikan mintzatzen den hizkuntza.

uf

interj. Nekearen, aspertzearen edo kidekoen adierazle den hitza. 48 urte, uf! Uf, zein baino zein aspergarriagoak haiek ere!

ufa1

interj. Poza adierazten duen hitza. Ik. aufa. Ufa!, azkenean!, ederki kostatu zaiok gaur lokartzea!

ufa2

1 iz. Ufakoa, putza. Ufa egin. Ufarik bortitzenak ezin itzali duen argia.

2 adj. Fruituez mintzatuz, hutsa. Ik. ikol. Intxaur ufa.

ufada

iz. g.er. Ufakoa.

ufaka

adb. Ufa eginez. Lurrera erortzen dira ufaka. Urradura horietarik ufaka badoa kea.

ufako

iz. Ipar. Ufa eginez botatzen den airea. Ik. putz; bafada. Begitartera eman zion bizizko ufako bat. Ufako batez argia iraungi. Haize mehe baten ufakoaz. || Ene bizia ufako bat dela pentsatzen du.

ufatu, ufa/ufatu, ufatzen

1 du ad. Putz egin, putz eginez kanporatu. Bere zigarretaren kea ufatuz.

2 du ad. Putz eginez, (sua) bizitu. Hiru egun handiz ufatu genuen sua Agerreko semeek eta nik, aldizkatuz.

ufologia

iz. Objektu hegalari ezezagunak ikertzen dituen jakintza. Gure osaba ufologian, parapsikologian eta zientzia ezkutuetan aritzen da.

ugadera

iz. [Oharra: Euskaltzaindiak, ugadera-k euskara idatzian izan duen erabilera kontuan harturik, forma hori ez erabiltzea gomendatzen du; ik. igaraba].

ugal-aparatu

iz. Ugalketan parte hartzen duten organoen multzoa. Isuri toxikoak pilatu egiten dira gantz-ehunetan, eta minbizia, ugal-aparatuko aldaketak eta abar eragiten dituzte.

ugalarazi, ugalaraz, ugalarazten

du ad. Ugariarazi. Ez dugu euskal idazlea bakantzera jo behar, ugalaraztera baizik.

ugalde1

iz. Naf. Ibaia.

ugalde2

iz. [Oharra: Euskaltzaindiak, ugalde-k euskara idatzian izan duen erabilera kontuan harturik, hitz hori 'uholdea' adieran ez erabiltzea gomendatzen du; ik. uholde].

ugaldu, ugal, ugaltzen

1 da/du ad. Ugaritu. Haz eta ugal zaitezte. Larreak ere berdatu dira eta zer jana ugaldu. Asko ugaldu ziren fraide horien etxeak. Herriaren diru eta ondasunak zaintzeko eta ugaltzeko. Bi aldiz egin zuen Jesusek mirari hori; bi aldiz ugaldu zuen ogia.

2 da ad. Izaki bizidun batek bere kidekoak sortu. Espezie batek bizi, hazi eta ugaltzeko behar dituen baldintzen multzoa. Ugal-zelula.

ugalketa

iz. Ugaltzea. Ugalketarako hautatu dituzun zaldiak.

ugalkor

adj. Ugaltzeko joera duena, erraz ugaltzen dena.

ugalkortasun

iz. Ugalkorra denaren nolakotasuna. Viagrak gizonen ugalkortasunari kalte egiten diola esan dute adituek.

ugalmen

iz. Izaki bizidun batek duen ugaltzeko gaitasuna.

ugaltze

1 iz. Ugaritzea. Idazle ugaltze horri esker.

2 iz. Izaki bizidun batek bere kidekoak sortzea. Ugaltze garaia.

ugandar

1 adj. Ugandakoa, Ugandari dagokiona. Ugandar nekazariak.

2 iz. Ugandako herritarra.

ugaotar

1 adj. Ugaokoa, Ugaori dagokiona.

2 iz. Ugaoko herritarra.

ugaraxo

iz. Bizk. Igela.

ugari

1 adj. Dagokionetik asko duena edo asko ematen duena. Ik. oparo 2; jori; nasai. Anton. urri. Uzta ugaria. Iturri ugaria. Ile adats ugariekin. Lur ugari hura da Jainkoak guri agindurik daukan zerua. Azkueren bizitza, urtez eta lanez ugaria, bukatu zenean, uzta aberatsa utzi zigun bildurik. Mahai ugaria. Hiztun ederra eta ugaria, ugaririk bada. Euskaldun garbia zen, hizkuntza sendo, ugari eta betearen jabea. Hitz ugariak, aberatsak, adiera bereziz josiak behar ditugu. Etxepareren garaian euskarak literatura ugaria eta aberatsa izan balu.

2 adj. Kopuru handian dagoena, kopuru handia osatzen duena. Harengan hasten da gureganaino etengabe datorren Donostiako festa ugarien hari atsegina. Oharrak eta argibide ugariak arretaz landuak izan dira. Barojaren ezinikusiak ugariak eta iraunkorrak ziren. Bere tesiaren aldeko gaiak ez ezik, kontrakoak ere jaso izan balitu, ugariagoak bilduko zituzkeen, bai, baina baita nahasiagoak ere. Jende multzo ugaria. Gutxiengo ugaria.

3 (-en atzizkiaren eskuinean, izen gisa). Ugaritasuna. Lurraldearen hedadura eta jendetzaren ugaria.

4 adb. Kopuru handian; ugaritasunez. Ik. oparo; naro 2. Lana ugari dagoen tokia. Elurra ugari ari duenean. Sakramentu miragarri horren ondasunak ugari hartzeko. Euria gogor eta ugari jausten zen. Kea ugari eta argi gutxi. Gizon horrek jaso ditu txaloak ugari. Jainkoak hain ugari eman zion grazia. Erdaraz ugari bezain euskaraz urri idatzi zuen Larramendik. Egingo nuke aski ugari aurkitzen dela horrelako jendea XVII. mendeko Lapurdin. Ugariegi isuri zaio gozagarria film honetan. Bizarra dauka ugari. Itxura txarreko esaerak ugari ditu. Nire herriak hutsik eta tatxarik badu ugari. Beti izan baitira, ugari edo bakan, eskualde bateko eta bestekoen artean harremanak. Elur luma bezain ugari baitira hemen ipurtargiak. Ugari xamar dira era honetako hutsak.

5 zenbtz. Asko. (Aditzarekiko komunztadura singularrean egiten da batez ere). Ik. erruz; gogotik; nasai 6; naroki. Badu euskarak hitz sorbide ugari. Kristau ugari omen dugu gure artean; demokrata ugari ere bai, diotenez. Txalo eta laudorio ugari merezi dute argitaratze lana bere gain hartu dutenek. Negar ugari egin eta gero.

ugariagotu, ugariago/ugariagotu, ugariagotzen

da/du ad. Ugariago bihurtu. Lurreko ondasunak ugariagotzen.

ugariarazi, ugariaraz, ugariarazten

du ad. Ugaritzera behartu. Zuk ugariarazi baituzu gure enda.

ugariki

adb. g.er. Ugari.

ugaritar

1 adj. Ugaritekoa, Ugariti dagokiona.

2 iz. Ugariteko herritarra.

ugaritasun

iz. Ugaria denaren nolakotasuna; ugari dagoenaren egoera. Ik. oparotasun. Axularren ugaritasun eta bizitasuna, esaterako, harrigarriak dira. Gehienon gaitza elkortasuna izan ohi da: egilearena, berriz, ugaritasuna eta etorria. Gaiaren ugaritasunaren edo urritasunaren arabera. Gipuzkoako txerrien ugaritasun handi hau. Iturri horien artean izendatuena da Iturbegietakoa bere ugaritasun handiagatik. Euskalki ugaritasunak ez zuen hizkuntzaren bat izate hori zalantzan jarri. Bihotzeko ugaritasunetik ahoak berba egiten du.

ugaritera

iz. Sirian, Ugarit herrian, mintzatzen zen hizkuntza.

ugaritsu

adj. g.g.er. Ugaria, oparoa. Abendu lehorra, urte ugaritsua.

ugaritu, ugari/ugaritu, ugaritzen

da/du ad. Zerbaiten kopurua handitu; ugariago bihurtu. Ik. ugaldu. Urte gutxiren buruan israeldarrak asko ugaritu ziren. Egunetik egunera zorrak ugaritzen direla. Eta ez daki munduak noraino ugaritu diren, edo ugarituko diren hazi honen fruituak. Gari-hazia erortzen denean, hiltzen ez bada, bakarrik dago; baina hiltzen bada, ugaritzen da. Errekek ugaritu zituzten beren urak. Oinaze eta arazoak ugarituko dizkizut. Gure hitz altxorra itxuragabeki ugaritu beharrean aurkitzen gara. Etxepareren miresleak ez ditu urteen joanak urritu, ugaritu baizik. Irabaziak gehitu eta ugaritzeko. Gure arteko aberatsok ondasunak ugaritzeko baitaude gehienbat; bakanka baizik ez, onenean ere, barreiatzeko. Ugarituz joango da kristauen artean gaiztakeria. Eta, hala, euskara bide batez edertzen eta ugaritzen da. Intuizioa ugaritzen dit edateak.

ugaritxo

1 adb. Adkor. Aukeran ugari. Pinua, ugaritxo gelditu zelako, ez da asko loditu.

2 zenbtz. Adkor. Askotxo. Haizeak ekialdetik mendebaldera bultzatzen zituen; zulo ugaritxo zegoen han.

ugaritze

iz. Zerbaiten kopurua handitzea; ugariago bihurtzea. Gure bizitza kaxkar honi ugaritze eta luzatze bezalako bat emateko.

ugarte

iz. [Oharra: Euskaltzaindiak, ugarte-k euskara idatzian izan duen erabilera kontuan harturik, forma hori ez erabiltzea gomendatzen du; ik. uharte].

ugaseme

iz. g.er. Semeordea.

ugatz

1 iz. Ugaztun emeetan, esne guruinak dauzkan organoa. Ik. titi; bular 3. Arropa luze batez beztitua eta urrezko gerriko batez ugatzen aldean gerrikatua. Zorionekoa zu ekarri zaituen sabela eta edoski dituzun ugatzak. Baldin ugatzean titiarekin edan zuen hizkuntzaz besterik ez badaki.

2 iz. Ugatzak jariatzen duen esnea. Ik. bular 3. Amaren bularretik hartzen den ugatzarekin egiten da haragia, hezurra, odola. Ugatz gozoa edanez amaren laztan artean. Seme jaioberriari poz ikaraz ugatza ematen ari delarik.

ugazaba

1 iz. Etxeko jauna. Txakurrak ugazabari legez lagun egin zion. Otsein batek betebehar laburragoak ditu ugazaba edo etxekoandreak baino.

2 iz. Lantegi edo fabrika baten jabea. Ik. nagusi; patroi 2. Sozialismoak ondasunak ekartzeko gai eta bide diren gauzen ugazaba eta jabea estatua egin nahi du. Ugazaba eta langileen arteko auziak eta borrokak. Nik lan egiten dudan fabrikan, ugazaba, inor badago munduan, bera da gizon zikoitza eta zekena.

3 iz. Etxejabea. Errenta handiegiak dira, ugazaba eta maizter askorentzat, kondenazioko bidea. Maizterrak eta nekazariak ugazaben eta nagusien aurka jartzeko ahaleginean.

4 iz. Jabea. Etxaguntzatxo baten jabe eta abere batzuen ugazaba.

ugazabandre

iz. Bizk. Emakumezko ugazaba; etxekoandrea. Adiskidetu nintzen ostatuko ugazabandrearekin.

ugazahizpa

iz. g.er. Ahizpaordea.

ugazaita

1 iz. Aitaordea. Ama eta ugazaita hil ostean, espetxean egin ditu urte batzuk.

2 iz. Ipar. Aitabitxia. Elizan bataiatzen den haurrak ugazaita eta ugazama behar ditu.

ugazalaba

iz. g.er. Alabaordea.

ugazama

1 iz. Amaordea. Aurrena anaiordeari eta gero ugazamari bota zizkien bertsoak.

2 iz. Ipar. Amabitxia. Zertara behartuak dira ugazaita eta ugazama?

ugazanaia

iz. g.er. Anaiordea.

ugazarreba

iz. g.er. Arrebaordea.

ugaztun

1 adj. Ugatzak dituena. Animalia ugaztuna.

2 iz. Animalia ornoduna, bere umeak ugatzetako esneaz elikatzen dituena; (pl.) animalia horiek osatzen duten klasea. Behiak eta zaldiak ugaztunak dira. Itsas ugaztunak. Ugaztun haragijaleak. Marraskarien ordenako ugaztuna.

uger1

1 iz. Bizk. Herdoila, burdinarena nahiz landareena. Turbina gelara lurruna eramaten zuten hodiak ugerrak janda zeuden. Ugerrak hartu dizkio horri bere ondasunak. Zure luma hori ez dezazula ugerrez betetzen utzi.

2 iz. Bizk. Zolda. Bekatuen uger edo zetaketatik arima libratuaz. Urreginak edo zilarginak sutan uger guztiak kentzen dizkiote urreari eta zilarrari.

uger2

adb. [Oharra: Euskaltzaindiak, uger-ek euskara idatzian izan duen erabilera kontuan harturik, forma hori 'igeri' adieran ez erabiltzea gomendatzen du; ik. igeri].

ugerdo

adj. Bizk. Zikina. Bizar zikin, ile luze, ugerdo, koipetsua. Txanpon ugerdo batzuengatik.

ugertsu

adj. Bizk. Ugerrez betea, zikina.

ugertu, uger/ugertu, ugertzen

1 da/du ad. Bizk. Herdoildu. Lurreko lanean beti dabilen aitzurrak urre zuria dirudi; berriz, geldirik badago, ugerturik eta edertasun gabe egon ohi da.

2 da/du ad. Bizk. Ugerrez bete, zikindu.

uhaga

iz. Ur ponpa.

uhain

iz. [Oharra: Euskaltzaindiak, uhain-ek euskara idatzian izan duen erabilera kontuan harturik, forma hori ez erabiltzea gomendatzen du; ik. uhin].

uhaitz

iz. Zub. Ibaia.

Oharra: azken eguneraketa 2018-07-13

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper