Euskaltzaindiaren Hiztegia

Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=konpondu sarrera bakarrean aurkitu da.

konpondu, konpon, konpontzen

1 du ad. Hautsia, hondatua edo erabili ezin zela zegoena erabiltzeko eran jarri. Ik. atondu; antolatu. Berak konpondu du erlojua. Oinetakoak konpontzera eraman. Aitaren galtzak konpontzen ari zela. Hutsak bete, gaitzak senda eta urratuak konpon daitezkeela. Etxeak hartu dituen kalteak nolabait konpontzea. || Zuek konpondu beharko duzue nahaste hori. Okerrak konpontzen. Hizkuntzaren arazo larria konpontzetik urrun dagoela.

2 da ad. Eguneroko bizitzan edo kontuetan, edo zernahi eratako harremanetan, ados etorri edo elkarri egokitu. Ik. etorri1 7. Bizi guztian ongi konpondu dira. Orain arte bezala, bakean konpondu. Lagunarekin ongi ez konpontzea. Senideak elkarrekin konpontzen ez badira. Neure buruarekin ongi konpontzen naiz. Euskaldunak ez omen ziren erromatarrekin gaizki konpondu. || Hitz egin eta hitz egin eta ez ziren konpondu. Erostun bat baletor, dirua eskuan, konponduko ginateke agudo tratuan.

3 da ad. Zerbait egiteko, aipatzen diren bideei askietsirik jardun. Ik. moldatu1 4. Apaizik gabe ere konpon gaitezke. Gaua izanagatik, konpontzen gara.

hor konpon interj. Norbaiten jokaera edo arazoekin, edo zerbaiten ondorioekin zerikusirik izan nahi ez dela adierazteko erabiltzen den esapidea. Ik. antola hor. Lur jo nahi badu, hor konpon. Eginak egin eta hor konpon. Besteak, hor konpon.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper