Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=aberats sarrera bakarrean aurkitu da.

aberats

1 adj./iz. Ondasun handien jabe dena, diru asko duena. Aberatsa izan. Oinordeko aberats batekin ezkondu zen. Etxe aberatseko semea. Aberatsak behartsuari laguntzen ez badio. Munduko errege eta aberats handi asko. Erraten zuten aberats okitua zela. Zein da orotako aberatsena? bere doiaz gogobetetzen dena (esr. zah.). || Eta bere amarekin eta bi anaiekin, aberats bizi izan zen, Jainkoak daki zenbat urtez.

2 adj. On edo baliozko den zerbait ugari duena. Baserri bat lur eta larretan aberatsa. Lurralde aberatsak. Hitzez bezain aberatsa da liburua irudiz. Janari bat proteinaz aberatsa. Hizkuntza aberatsa hitzetan eta baliabideetan. Hiztegi aberatsa darabil. Adimen aberatsa behar gizonak horren antzeko burutapen bat izateko!

aberats egon Aberatsa izan. Meatze batzuen jabe zela bagenekien; aberats zegoela ere bai.

Oharra: azken eguneraketa 2020-07-08

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper