9 emaitza abaila bilaketarentzat

abaila (-alla V-gip, G-to-bet), habala, habela.

1. Impulso; ímpetu. "Artu aballa atzetik" (V-gip). v. abiadura. Ogeita emezortzi urtetaraño gordiñik ete mardulik iraun zun emakumea izan zan, baiñan, geroztiko beraka-bearrak gero ta abailla biziagoa artu zizun. Etxde JJ 27. Garraitonaren eite gure deputatuek, aizkolariaren habela ez dutelarik. SoEg Herr 3-4-1958, 1. Holako abantailak emaiten zioten (pilotari) gazteri sukar eta habala. Herr 15-10-1959 (ap. DRA, que intrepreta 'ímpetu, velocidad'). Ogei kana erdiko / enborrak mozturik, / korrika ekin ziyon / tximistak arturik, / esan dan ahallakin / oso izozturik. Auspoa 39, 72. Bere abailan, otoaren berina hautsirik, urerat bezala pulunpatu da otoaren barnerat. Herr 29-9-1960 (ap. DRA).

abela. "Braceada para pegar a la pelota. Es palabra de uso corriente en BN y L, según Lafitte" DRA. Egundaino izan den trinketlari handienetarik bat, bere abela ikharagarri eta aire paregabearekin. Egunaria 26-10-1956 (ap. DRA).

Velocidad. Gelatxoaren edo solairuaren geieneko aballa. "Velocidad máxima de la cabina o plataforma". EAEg 30-11-1936, 426.

2. "Abailla, con intensidad, con fuerza. Euria egin du abailla. Hantxe ari duk abailla lanean. Abailla demonio etorri nintzen" Asp Gehi.

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper