Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=oratu 2 sarreratan aurkitu da.

oratu1, ora, oratzen

dio ad. (nor osagarririk gabe). Bizk. Heldu, eskuez tinkatu. Besotik oratuta eraman zuten. Ez dakit zelan oratu nion ostera ere txalupari.

oratu2, ora, oratzen

1 du ad. Irina, igeltsua edo kideko gaiak urez edo beste isurkari batez nahasiz, orea egin. Irina ur epelean oraturik. Istil puska bat haiz, lizunkeriaz oratua.

2 du ad. Irud. Gizon zuhurrak bere egitekoak gogoan ontsa oratzen ditu, kanpora ager aitzin. Ez euskaraz dagoelako bakarrik, baita euskal mamiz oratu duelako ere. Maitasun lurtarra, ez aingeruzkoa, arimaz eta gorputzez oratua.

3 (Era burutua izenondo gisa). Buztin oratu puska batez.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper