Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=mantso sarrera bakarrean aurkitu da.

mantso

1 adj. Otzana, barea. Gizon mantso bat. Hostoen agur isil eta mantsoa.

2 adb. Mantsotasunez; astiro, geldiro. Gauden mantso. Lehen zalu ginen, orain mantso gabiltza.

3 adj. Abereez mintzatuz, hezia, eskurakoia dena, izua ez dena. Donibane Garaziko zezen zuri mantso horietarik ziren.

mantso-mantso adb. mantso-ren indargarria. Ik. poliki-poliki; astiro-astiro. Gauzak mantso-mantso eta patxadaz ikertu dituztenean.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper