Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=ihar sarrera bakarrean aurkitu da.

ihar

1 adj. Landareez mintzatuz, hezea ez dena, bizitasuna galtzeraino lehortu dena. Ik. ihartu; idor; agor. Lore ihar horiek. Hostoak, hori eta iharrak. Belarra erdi heze, erdi ihar. Garo lehorra baino ihar eta zimurragoa. Zuhaitz, egur iharrak. Ipuinak bizirik daude egilearen irudimen hezean ez ezik, baita paper iharrean ere.

2 adj. (Gorputz-adarrez mintzatuz). Gizon esku-iharra sendatzen du.

3 adj. Pertsonez mintzatuz, argala. Ik. idor 4; zimel 2. Atso zimel iharra. Gizaseme handi ihar bizar-beltz bat.

4 (Adizlagun gisa). Ihar daude alorrak.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper