forma=gorotz 2 sarreratan aurkitu da.

gorotz

iz. Animaliek iraizten duten digestio hondakin gotorra, bereziki abereek iraizten dutena. Ik. eginkari 3. Abererik gabe ez da gorotzik, eta gorotzik gabe ez da uztarik. Zaldi gorotza. Gorotza da ongarririk hoberena. Gorotz usaina. Gorotz aitzurra. Gorotza baino ezerezagoak dira munduko atsegin guztiak. || (Pertsonen iraizkinez mintzatuz). Ume normalek buztina erabiltzen dute irudiak egiteko; nik neure gorotza erabiltzen nuen.

alfer

1 adj. Ezertarako balio ez duena, fruitu edo ondoriorik gabekoa. Hitz alferrik ez dadila zuen artean entzun. Eztabaida alferretan. Lan lasterra, lan alferra (esr. zah.).

2 adj./iz. Lanik egin nahi ez duena. Ik. nagi1 1. Plaza guztia jende alferrez betea zegoela. Alferrak izutzen dituen egitekoa. Oso alferra zen. || Esr. zah.: Alferraren soroa belarra eta oloa. Alferrak bi lan. Egun guztiak balira jai, alferrak hori nahi.

3 adb. Alferrik. Denbora galduz eta alfer iraganez.

alfer egon Alferkerian, ezertan aritu gabe egon. Denek darabilte esku artean zeregina, inor ez dago alfer. Ez zuen laket horrela alfer egotea luzaz.

alfer gaiztoan adb. g.er. Alferrik. Alfer gaiztoan joan gara.

alfer gorotz adj. Alfer handia, alfertzarra. Alfer gorotzak eta liskarti amorratuak dira.

alfer lur, alfer-lur Lur landugabea. Ik. etze. Alfer-lur haiek oihandu eta baso bihurtzeko asmoa hartu zuen.

alferrean 1 adb. Alferkerian; ezer egin gabe. Sarritan, alferrean ez egotearren, nekazari behartsuei laguntzen zieten beren soroetan. Zer ari haiz hor alferrean?

2 adb. Alferrik. Alferrean egiten ditugun galderen ordez, agian, funtsezko beste honen erantzuna bilatzen saiatuko ginateke guztiak: zertarako behar dugu unibertsitatea?

alferreko adj. Alferra, ezertarako balio ez duena. Alferreko bitartekoak baztertu. Alferreko gastuak. Alferreko letrak kenduz. Alferrekoak izango ote dira gure lanak?

alferretan adb. Ipar. Alferrik. Alferretan mintzo zara. Eta errabia handitan jartzen da, baina alferretan, indargabe baita kausitzen. Ez, beraz, utz zuen herriak, harantz-honantz alferretan ibiltzeagatik.

alferrez 1 adb. Alferkeriaz. Batzuk, ahulkeriaz, alferrez, beren mihiaren jabe ezin egonez, erdaraz mintzatzen dira.

2 adb. (-tzeko atzizkia hartzen duen osagarri batekin). Bezperako afariko platerak, garbitzeko alferrez, harraskan utziak genituen.

alfer solas, alfer-solas Solas alferra. Ez nagok alfer-solasetarako; erantzun ezak behar den bezala!

alfer zotz adj. Alfer handia, alfertzarra. Higitzeko, ezpata-zizta baten beharra du, nonbait, alfer zotz hark.

Oharra: azken eguneraketa 2020-07-08

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper