Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=ezerez sarrera bakarrean aurkitu da.

ezerez

1 iz. Edozein gauza edo izakiren gabezia erabatekoa. Ik. huts1 4. Ezerezetik sortua. Ez du hil nahi, ez du ezerezean amildu nahi. Hutsa eta ezereza omen da haien amets bakarra. Hil ondoko irautea ala ezereza. Zabarkeriak eta nagitasunak ezerez hutsean galtzen eta suntsitzen ditu.

2 iz. Hutsaltasuna; gauza erabat hutsala edo baztergarria. Ezagutzen dugula gure ezereza eta Jaunaren handitasuna. Ezerez bategatik galdu dut gehien axola zaidana. Bilbok, kultura gaietan, euskaldun guztion ezerezaren neurrian ere, ez duelako berez zegokion lekurik hartu. Euskal Herria ez dela guk uste genuen bezain urria, muga zabalagoak dituela bere ezerezean. Ezerezeko paperetan.

3 adj. Ezertarako balio ez duena, erabat baztergarria. Zein ezereza naizen! Horren ondoan beste guztiak eskas eta ezerez baitira. Zergatik aukeratu zituen halako gizon ezerezak eginkizun hain handi baterako? Hutsegiterik arinena eta ezerezena. Ez da ezereza zaharrak berri bihurtu dituen aldakuntzen multzoa.

ezerezean adb. (Batez ere geratu, gelditu eta kideko aditzekin). Ezer egin ez balitz bezala. Bide horretatik ez bagara abiatzen, irakaskuntza hobetzeko ahaleginak ezerezean geratuko dira. Lan hori ezerezean geldituko ote den beldur da.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper