Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=arren sarrera bakarrean aurkitu da.

arren

1 Nahiz, ba... ere. (Aditz ez-jokatuen partizipio burutuarekin edo -(e)n menderagailua hartu duten aditz jokatuekin erabiltzen da, eta beti haien ondo-ondoan ezartzen da). Dardoak egin arren bere aldia. Ikaslea bertakoa ez izan arren, esaten zenaz jabetuko zelakoan. Orain adorerik beso eta oinetan eduki ez arren. Hemen naizen arren, ez dizut egingo lan hori. Merkeak diren arren, ez ezazu bat ere eros. Lan ona egin dudan arren, ez didate sari onik emango. Maiz joaten naizen arren, ez dut oraindik berarekin topo egin.

2 lok. Ipar. Bada. Atzo ikasi zenuen nola egiten den gurina, gaur, arren, ikasi behar duzu nola egiten den gazta. Nire nagusi maitea, zer egin duzu arren?

3 (Helburuzko perpaus baten hasieran, indargarri gisa). Ipar. Ik. amoreagatik 2. Dezagun otoitz Jainkoa, arren gure bihotzetan karitate egiazkoa sekulako finka dezan.

4 Zerbait eskatzen denean erabiltzen den hitza. Arren, ene andre Milia Lasturko. Entzun ezazu, arren, ene eskaria. || Jaietarako denak etor zitezela, arren bai arren eskatuaz. Arren eta arren, ene andrea, hori ez, ahal baldin bada!

5 iz. Eskaria. Niri arrenik egin beharrik ez duzu. Mila eskaera eta arren egiten zenituen.

6 iz. Otoitza.

arren egin Arrenka eskatu. Kaialdetik irtenaz batera Andre Mariari arren egiten diote.

Oharra: azken eguneraketa 2020-01-14

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper