Euskaltzaindiaren Hiztegia

forma=alfer 2 sarreratan aurkitu da.

alfer

1 adj. Ezertarako balio ez duena, fruitu edo ondoriorik gabekoa. Hitz alferrik ez dadila zuen artean entzun. Eztabaida alferretan. Lan lasterra, lan alferra (esr. zah.).

2 adj./iz. Lanik egin nahi ez duena. Ik. nagi1 1. Plaza guztia jende alferrez betea zegoela. Alferrak izutzen dituen egitekoa. Oso alferra zen. || Esr. zah.: Alferraren soroa belarra eta oloa. Alferrak bi lan. Egun guztiak balira jai, alferrak hori nahi.

3 adb. Alferrik. Denbora galduz eta alfer iraganez.

alfer gaiztoan adb. g.er. Alferrik. Alfer gaiztoan joan gara.

alfer gorotz adj. Alfer handia, alfertzarra. Alfer gorotzak eta liskarti amorratuak dira.

alfer lur, alfer-lur Lur landugabea. Ik. etze. Alfer-lur haiek oihandu eta baso bihurtzeko asmoa hartu zuen.

alferreko adj. Alferra, ezertarako balio ez duena. Alferreko bitartekoak baztertu. Alferreko gastuak. Alferreko letrak kenduz. Alferrekoak izango ote dira gure lanak?

alferretan adb. Ipar. Alferrik. Alferretan mintzo zara. Eta errabia handitan jartzen da, baina alferretan, indargabe baita kausitzen. Ez, beraz, utz zuen herriak, harantz-honantz alferretan ibiltzeagatik.

alfer solas, alfer-solas Solas alferra. Ez nagok alfer-solasetarako; erantzun ezak behar den bezala!

alfer zotz adj. Alfer handia, alfertzarra. Higitzeko, ezpata-zizta baten beharra du, nonbait, alfer zotz hark.

alferrik

1 adb. Inolako fruitu edo ondoriorik gabe. Alferrik nekatu baino hobe da geldirik egon. Saiatzen da, baina alferrik. Dirua alferrik edo geldi edukitzeko asmoa zuena.

2 adb. (izan aditzarekin). Alferrik da hartan saiatzea. Alferrik duzu horretan hastea.

3 adb. Arrazoirik edo beharrik gabe. Ez duzu alferrik zin egingo. Ez duzu hartuko alferrik Jainkoaren izena.

4 (Perpaus kontzesibo batzuen sarrera-marka gisa). Alferrik edukiko nauzu harro eta lotsagabetzat, liburu hau eskaintzera noakizu.

alfer-alferrik adb. alferrik-en indargarria. Bidaia alfer-alferrik egin zuten. Niri fama kendu nahian alfer-alferrik dabiltza. Alfer-alferrik da orain horretaz hitz egitea. Inork ez du maite alfer-alferrik zain egotea.

alferrik egon 1 Ezer egin gabe egon, lanik egin gabe egon. Ez zaitez inoiz alferrik egon, eta beste lanik ez daukazunean, irakurri liburu onak.

2 Arrazoirik edo beharrik gabe egon; inolako fruitu edo ondoriorik gabe egon. Ik. sobera 3. Hori hemen alferrik dago. Hala izanik, alferrik daude gizonen arteko legeak.

alferrik galdu 1 Zerbait erabili ezin dela gertatu edo utzi. (Ez da makina, motor eta kidekoekin erabiltzen). Ik. hondatu; matxuratu. Lanabesak alferrik galtzen bai, badaki horrek. Alkandora lixibatan sartu du eta alferrik galdu du. Ukitzen duen guztia alferrik galtzen du. Osasuna alferrik galtzen. Lehorteak leka guztiak alferrik galdu ditu.

2 Erabili gabe utzi. Ez da Bizkaian arra bete lur alferrik galtzen.

Oharra: azken eguneraketa 2019-07-09

  • Euskaltzaindia - Real Academia de la Lengua Vasca - Académie de la Langue Basque
  • Plaza Barria, 15. 48005 BILBO
  • +34 944 158 155
  • +34 944 158 144
  • info@euskaltzaindia.eus
© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper